میگوید: اینها همه قابل ترمیماند. تاکید میکند که ترمیم، نه مثل روز اول شدن. روزهای جدیدی میآیند که میتوانند متفاوت باشند. انگار برای اطمینان میگویم: گذشته را نمیشود عوض کرد. میگوید: باید استراتژیات را عوض کنی.
واقعاً همهچیز قابل ترمیم است؟
در موقعیتی نیستم که سوالهای بنیادی بپرسم. در موقعیتی هستم که وقت ریزش بیوقفهٔ اشکها، چشمهایم را ببندم و بگذارم حمایتم کنند. که صبور باشم و به امیدواری تن بدهم. که تکرار کنم: همهچیز میگذرد.
یَا مَنْ هُوَ یَبْقَى وَ یَفْنَى کُلُّ شَیْ ءٍ
اى آن که او همیشگى است
و همه چیز رفتنی است.
برچسب:
نویسنده: نگار میرزاده